Ingon ni Tatay

22Mar09

Gisultian ko ni Tatay
unsaon pagpakighilawas
sa usa ka babaye,
“Tan-awa ang lubi.”

Nidungaw siya sa bintana
ug iyang gitudlo ang lubi
nga may duha ka bunga,
“Unya, unsa may naa diha?”

Sa kalit na pagkusog
sa haguros sa hangin,
gitudlo niya isa-isa
ang dahon, ang bunga, ang lawas

“Samtang nagkurog-kurog
ang iyang bungot
ug naglaylay
ang iyang duha ka itlog,

nisulod ang ulo
sa iyang lagay
didto sa ilalom
sa bilahan sa yuta.”

Ug ako nakaingon
sa akong kaugalingon,
“Unta ako na lang
ang yuta.”

Filed under: Cebuano Poems   |  Leave a Comment
Tags: Lubi