Kadtong Gilumay Ta Sa Kadagatan

14Mar09

(para kanimo, LGJ)

Kantahi ko
samtang gigakus ko ikaw.
Iganid ug gunit ang imong mga kamot
sa tibuok kong lawas
ug akong ihandus pag-apil
Ang tibuok kong kusog
paduol sa imong dughan.
Itanday ang imong ulo
sa akong abaga
kay tamokon sa akong liog
ang matag hungaw sa imong ginhawa.
Lilia ang akong kaguol
diri sa ilalom sa akong mga pahiyom
samtang akong giyawit sa makadaghan
ang imong kakapoy.

Ihalug ang imong mga kahadlok
ngadto sa haguros sa hangin
ug malagnot pag-apil ang akong kakulba.
Ayaw itakli ang kasakit sa matag hangus
kay akong ikiyuob ang akong lawas
aron kita magaid sa kahinug sa sagawsaw sa tubig.
Ihabol sa akong lawas ang imong kainit
ug musagol ang akong katugnaw
sa imong mga singot nga nipilit sa akong mga ngabil.

Ug kantahan ko ikaw
samtang nagdamgo ang kagabhion

ug kita magkisikisi
samtang saksi ang mga balod sa atong kalipay.

Filed under: Cebuano Poems   |  Leave a Comment
Tags: Balod, Dagat